U.S. launches military strikes on Venezuela / Τραμπ και ΗΠΑ σε ρόλο “παγκόσμιου χωροφύλακα” επιβάλλουν τον νόμο της ζούγκλας

Παγκόσμιο σοκ προκαλεί η εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο.

Ανάλυση για την καταστρατήγηση του διεθνούς δικαίου και την εφαρμογή του «δόγματος Τραμπ» στη Λατινική Αμερική.

Σε μια κίνηση που προκαλεί τριγμούς στη διεθνή κοινότητα και ανατρέπει βίαια τις γεωπολιτικές ισορροπίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες προχώρησαν σε μια ενέργεια δίχως ιστορικό προηγούμενο στη σύγχρονη εποχή. Ανατρέποντας κάθε έννοια διεθνούς νομιμότητας, η Ουάσιγκτον ανέλαβε εκ νέου τον ρόλο του «παγκόσμιου χωροφύλακα», με τον Ντόναλντ Τραμπ να αυτοανακηρύσσεται σε ανώτατο κριτή της τύχης κυρίαρχων κρατών.

Η είδηση της εισβολής αμερικανικών επίλεκτων δυνάμεων στη Βενεζουέλα και η επακόλουθη απαγωγή του εκλεγμένου προέδρου της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους των αναλυτών: το διεθνές δίκαιο έχει δώσει τη θέση του στην κρατική αυθαιρεσία.

Η «Πειρατεία» ως Εργαλείο Εξωτερικής Πολιτικής

Η επιχείρηση, η οποία χαρακτηρίζεται από πολλούς ως πράξη «κρατικής πειρατείας», κατέληξε στη βίαιη μεταφορά του ηγέτη της Βενεζουέλας εκτός συνόρων. Οι συνειρμοί με το παρελθόν είναι αναπόφευκτοι και τρομακτικοί. Στον Νικολάς Μαδούρο φαίνεται να επιφυλάσσεται μια τύχη ανάλογη με εκείνη του Σαντάμ Χουσεΐν, του Ιρακινού ηγέτη που, αφού συνελήφθη από τις αμερικανικές δυνάμεις, οδηγήθηκε τελικά στην αγχόνη.

Για την επίτευξη των στόχων της, η αμερικανική διοίκηση φαίνεται πως δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο: από την ωμή στρατιωτική εισβολή σε ανεξάρτητο κράτος μέχρι την απαγωγή ηγετών που αντιστρατεύονται το αμερικανικό δόγμα ισχύος.

Πρόβα Τζενεράλε για τη «Μεγάλη Αμερική»;

Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με αποτροπιασμό την εφαρμογή της φιλοσοφίας Τραμπ στην πιο ακραία της εκδοχή. Το δόγμα της «Μεγάλης Αμερικής» μεταφράζεται πλέον σε ένα αυτοανακηρυγμένο δικαίωμα της υπερδύναμης να καθορίζει το ποιος θα κυβερνά και πώς, με μοναδικό κριτήριο τον βαθμό υποταγής στα κελεύσματα της Ουάσιγκτον.

Η επέμβαση στο Καράκας και η προσπάθεια εγκαθίδρυσης ενός φιλικού προς τις ΗΠΑ καθεστώτος δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός. Πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι πρόκειται για μια «πρόβα τζενεράλε». Στόχος είναι η γενικευμένη εφαρμογή του νέου δόγματος σε παγκόσμια κλίμακα, με αφετηρία τη Λατινική Αμερική, την οποία οι ΗΠΑ ιστορικά και πλέον έμπρακτα αντιμετωπίζουν ως την «πίσω αυλή» του σπιτιού τους.

Ο Κίνδυνος Ανάφλεξης και η «Ετικέτα» των Ναρκωτικών

Το προηγούμενο που δημιουργείται είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Ο κίνδυνος ανάφλεξης στην ευρύτερη περιοχή είναι ορατός, καθώς η Λατινική Αμερική διαθέτει πολλές κυβερνήσεις που δεν είναι αρεστές στον Λευκό Οίκο.

Η μεθοδολογία φαίνεται να είναι συγκεκριμένη:

• Στοχοποίηση «ενοχλητικών» κυβερνήσεων.

• Πρόσαψη κατηγοριών για «εμπλοκή στη διακίνηση ναρκωτικών».

• Στρατιωτική επέμβαση για την «αποκατάσταση της τάξης».

Στο νέο αυτό αφήγημα, ακόμη και οι αριστερές ή αντι-ιμπεριαλιστικές απόψεις κινδυνεύουν να ποινικοποιηθούν και να ταξινομηθούν κάτω από την ομπρέλα της «нарκο-τρομοκρατίας», δίνοντας το άλλοθι για νέες επεμβάσεις.

Το Τέλος του Διεθνούς Δικαίου;

Ίσως ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη διεθνή κοινότητα να μην είναι μόνο η αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα, αλλά η πλήρης καταρράκωση των θεσμών. Η υιοθέτηση του «δικαίου του ισχυροτέρου» ως βασικού κανόνα στις διεθνείς σχέσεις μας επιστρέφει στον νόμο της ζούγκλας, όπου η κυριαρχία των κρατών καταργείται μπροστά στη στρατιωτική υπεροπλία της υπερδύναμης.

Το “δίκιο του ισχυροτέρου”

 Ο κίνδυνος ανάφλεξης στην περιοχή, με κλιμακούμενες επεμβάσεις και ανατροπές εκλεγμένων κυβερνήσεων, είναι βέβαια ορατός, καθώς στην Λατινική Αμερικανική υπάρχουν πολλές κυβερνήσεις μη αρεστές στον Λευκό Οίκο, στις οποίες εύκολα θα μπορούσαν να προσαφθούν κατηγορίες για “εμπλοκή στη διακίνηση ναρκωτικών”.

• Άλλωστε και οι αριστερές απόψεις κατατάσσονται από τον Τραμπ στην κατηγορία... “ναρκωτικά”.

Για τη διεθνή κοινότητα μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος που συνιστά η καταρράκωση των αρχών και των κανόνων διεθνούς δικαίου από την παγκόσμια υπερδύναμη, η οποία υιοθετεί ως βασικό κανόνα το “δίκιο του ισχυροτέρου” και τον νόμο της ζούγκλας