«Χριστούγεννα στη Μύκονο: Παρέστη συμπροσευχόμενος ο εορτάζων Δήμαρχος Χρήστος Βερώνης» - Οι ευχές και το έθιμο του «Ανέψυχου»
The Nativity of Our Lord and Savior, Jesus Christ - Χριστούγεννα 2025 στη Μύκονο / Η κατανυκτική ατμόσφαιρα στον Μητροπολιτικό Ναό, η συμπροσευχητική παρουσία του εορτάζοντα Δημάρχου Χρήστου Βερώνη και η αναβίωση του εθίμου «ανέψυχο», αποκαλύπτουν ότι η κοινωνική συνοχή, η πίστη και η θεσμική παρουσία είναι το ισχυρότερο asset του νησιού.
The Nativity of Our Lord and Savior, Jesus Christ / Παρέστη συμπροσευχόμενος ο εορτάζων Χρήστος Βερώνης στην Θεία λειτουργία των – Τα έθιμα και οι ευχές
Σε έναν κόσμο όπου κορυφαίοι τουριστικοί προορισμοί συχνά μετατρέπονται σε «σκηνικά κατανάλωσης», η Μύκονος, τα Χριστούγεννα του 2025, υπενθύμισε ότι η κοινωνική συνοχή, η πίστη και η θεσμική συνέχεια είναι στρατηγικά πλεονεκτήματα.
Πίσω από τη διεθνή βιτρίνα του lifestyle, η κοινότητα έδωσε μια βιωμένη απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα: πώς διατηρείς ταυτότητα όταν γίνεσαι παγκόσμιο προϊόν. Η ταυτότητα δεν διασώζεται με branding, αλλά με ζωντανή μνήμη και συλλογική συμμετοχή.
• Θρησκευτική Λαμπρότητα: Τέλεση της Θείας Λειτουργίας στον Μητροπολιτικό Ναό με ανάγνωση της εγκυκλίου του Μητροπολίτη κ.κ. Δωροθέου Β'.
• Ηγετική Παρουσία: Ο Δήμαρχος Χρήστος Βερώνης τίμησε την εορτή (και την ονομαστική του) συμπροσευχόμενος, ενισχύοντας τους δεσμούς Εκκλησίας- Κοινωνίας.
• Πολιτιστική Κληρονομιά: Η αναβίωση του σπάνιου εθίμου «Ανέψυχο» για τη μνήμη των κεκοιμημένων.
Χριστούγεννα 2025: Η Μύκονος μεταξύ Πίστης, Ηγεσίας και Παράδοσης
MYKONOS – Mykonos Ticker
Σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης και με τη μαζική συμμετοχή των πιστών, η Μύκονος υποδέχθηκε τα Χριστούγεννα του 2025, επιβεβαιώνοντας πως πίσω από την κοσμοπολίτικη βιτρίνα, η καρδιά του νησιού χτυπά με ρυθμούς ορθόδοξης πνευματικότητας και αυθεντικής παράδοσης. Επίκεντρο των εορτασμών ήταν ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της "Μεγάλης Παναγιάς", όπου η Θεία Λειτουργία τελέστηκε παρουσία της πολιτικής ηγεσίας του νησιού.

Η Εκκλησιαστική τελετουργία και το μήνυμα ενότητας
Η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό, που τελέστηκε υπό τον Αρχιερατικό Επίτροπο Δήλου και Μυκόνου, π. Πέτρο Μαραγκό, και τον συνεφημέριο π. Γεώργιο Κουσαθανά, με τη μελωδική συμμετοχή του Κοσμά Μαραγκού στο ιερό αναλόγιο, δεν ήταν απλώς θρησκευτικό γεγονός. Η ανάγνωση της εόρτιας εγκυκλίου του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη κ.κ. Δωροθέου Β’ μετέφερε μήνυμα ελπίδας και αλληλεγγύης, μετατρέποντας τη λειτουργία σε πράξη θεσμικής μνήμης και κοινωνικής συνοχής σε μια εποχή παγκόσμιων προκλήσεων.
«Ο Χριστός δι' εμέ δούλου μορφήν ανέλαβε, δι' εμέ τον δούλον, τον εχθρόν, τον αγνώμονα! Ο Υιός του Θεού ουδέν ημάς όντας επεσκέψατο» — Από το κήρυγμα της ημέρας (Αναφορά του π. Πέτρου Μαραγκού)
Ο εορτάζων Δήμαρχος Χρήστος Βερώνης: Θεσμική παρουσία με πολλαπλό Συμβολισμό

Ιδιαίτερη βαρύτητα προσέλαβε η παρουσία του Δημάρχου Μυκόνου, Χρήστου Βερώνη, ο οποίος εόρταζε την ονομαστική του εορτή ανήμερα των Χριστουγέννων. Η συμμετοχή του στη Θεία Λειτουργία, όχι ως τυπικός εκπρόσωπος της εξουσίας αλλά ως συμπροσευχόμενος πιστός, προσέδωσε στην ημέρα έναν πολυεπίπεδο συμβολισμό.
Σε ώριμες κοινωνίες, η τοπική ηγεσία δεν αποκόπτεται από τις συλλογικές στιγμές της κοινότητας. Αντιθέτως:
• επιβεβαιώνει τη θεσμική συνέχεια,
• ενισχύει τη σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες,
• αναγνωρίζει τον ρόλο της παράδοσης ως στοιχείο σταθερότητας.
Κατά τη διανομή του αντιδώρου, ο π. Πέτρος Μαραγκός απηύθυνε θερμές ευχές στον εορτάζοντα Δήμαρχο, ενώ διανεμήθηκαν στους πιστούς παραδοσιακά χριστόψωμα και τα εγκόλπια ημερολόγια της Ιεράς Μητροπόλεως για το νέο έτος.
Η στιγμή δεν ήταν εθιμοτυπική. Ήταν μια ήσυχη αλλά σαφής δήλωση: ότι η πολιτική σταθερότητα και η κοινωνική συνοχή ξεκινούν από τη συμμετοχή, όχι από την απόσταση.
Το «Ανέψυχο»: Όταν η Μνήμη Γίνεται Πράξη Ανθεκτικότητας

Το έθιμο του Ανέψυχου, που τελέστηκε στον προαύλιο χώρο του Ναού, αποτέλεσε ίσως το πιο συγκινητικό στοιχείο της ημέρας. Πρόκειται για μια σπάνια πρακτική μνήμης των κεκοιμημένων, που συνδέει τους ζώντες με τις προηγούμενες γενιές.
Σε διεθνές επίπεδο, τέτοιες πρακτικές θεωρούνται πλέον δείκτες πολιτιστικής ανθεκτικότητας. Δεν αποτελούν φολκλόρ, αλλά αντίσταση στην πολιτιστική ομογενοποίηση.
Η Μύκονος, διατηρώντας το έθιμο, υπενθυμίζει ότι παραμένει κάτι περισσότερο από ένας παγκόσμιος προορισμός:
παραμένει κοινότητα με μνήμη.



















