Political Governance | Όταν ο θόρυβος επιχειρεί να υποκαταστήσει την πολιτική στη Μύκονο

Σε μια περίοδο όπου η δημοτική διακυβέρνηση στη Μύκονο βρίσκεται σε φάση υλοποίησης μεγάλων έργων και στρατηγικών παρεμβάσεων, δημόσιες παρεμβάσεις επιχειρούν να μετατοπίσουν τη συζήτηση από το έργο στη φημολογία, από τη θεσμική πολιτική στην προσωπική πίεση.

«Η Μύκονος δεν διοικείται με φήμες ούτε με προσωπικά τελεσίγραφα.
Η δημοτική αρχή κρίνεται από το έργο της και από όσα υλοποιεί σήμερα.
Όποιος μεταφέρει τη συζήτηση στο 2028, απλώς αποφεύγει να μιλήσει για το παρόν.»

MYKONOS / GREECE – Mykonos Ticker

Σε περιόδους που η Μύκονος κάνει βήματα μπροστά – με έργα, υποδομές και θεσμικό σχεδιασμό – δεν λείπουν ποτέ οι φωνές που επιλέγουν τον θόρυβο αντί της ουσίας. Πρόσφατη ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα επιχειρεί να μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση από το πεδίο της πολιτικής στο πεδίο των φημών, των υπονοουμένων και των προσωπικών τελεσιγράφων.

Στη σύγχρονη πολιτική, ο θόρυβος λειτουργεί ως υποκατάστατο της πρότασης.
Όταν δεν αμφισβητούνται οι πολιτικές αποφάσεις ή τα αποτελέσματα, αμφισβητούνται οι προθέσεις.

Political noise thrives where policy debate is absent.

Το επιχείρημα είναι απλό – και παλιό:
αν ο Δήμαρχος δεν προβεί σήμερα σε δεσμεύσεις για το 2028, τότε δήθεν επιβεβαιώνει σενάρια συμφωνιών και συναλλαγών. Πρόκειται για ένα κλασικό επικοινωνιακό τέχνασμα προληπτικής ενοχοποίησης, που δεν βασίζεται σε γεγονότα αλλά σε υποθέσεις για το μέλλον.

Η ουσία, ωστόσο, είναι διαφορετική.
Ο Δήμαρχος Μυκόνου, Χρήστος Βερώνης, δεν διοικεί με βάση τις αναρτήσεις τρίτων, ούτε χαράσσει στρατηγική υπό την πίεση προσωπικών όρων. Η διοίκηση του Δήμου κρίνεται – και θα συνεχίσει να κρίνεται – από το έργο της: από τα μεγάλα έργα υποδομής, από τη θεσμική θωράκιση του νησιού, από τις αποφάσεις που ήδη υλοποιούνται.

Η απαίτηση να αποκλειστούν σήμερα πρόσωπα για εκλογές που θα διεξαχθούν σε τρία χρόνια δεν είναι πολιτική θέση. Είναι θεσμικά αβάσιμη και πολιτικά αποκαλυπτική. Όταν απουσιάζει ο λόγος για το παρόν, επιστρατεύονται σενάρια για το μέλλον.

Η Μύκονος, όμως, δεν έχει την πολυτέλεια να εγκλωβίζεται σε εσωστρεφείς συζητήσεις. Έχει ανάγκη από συνέχεια, σοβαρότητα και σχέδιο. Και αυτό είναι που τελικά ξεχωρίζει όσους εργάζονται για το νησί από όσους απλώς σχολιάζουν.

«Η Δημοκρατία δεν λειτουργεί με τελεσίγραφα και φήμες.
Η Μύκονος διοικείται με έργο, σχέδιο και θεσμική ευθύνη.
Όσοι μιλούν σήμερα για το 2028, απλώς παραδέχονται ότι δεν έχουν τίποτα να πουν για το σήμερα.»

Η περίπτωση του Δημάρχου Μυκόνου, Χρήστου Βερώνη  επιβεβαιώνει έναν διαχρονικό κανόνα:
όταν η πολιτική αποδίδει, ο θόρυβος εντείνεται. Στο τέλος, όμως, οι κοινωνίες αξιολογούν με βάση το αποτέλεσμα. Και εκεί, η διακυβέρνηση κρίνεται – όχι οι φωνές.