Η «ΑΠΩΝμυκονοποίηση» του κ. Κουκά δεν είναι λεκτικό εύρημα, είναι το πολιτικό αποτύπωμα μιας επιλογής–απουσίας που ξεγυμνώνει την πολιτική ευθραυστότητα
Η «ΑΠΩΝμυκονοποίηση» του κυρίου Κουκά δεν είναι λεκτικό παιχνίδι. Είναι πολιτικό γεγονός, ορατό, καταγεγραμμένο και πλέον συζητημένο σε όλο το νησί.
Η «ΑΠΩΝμυκονοποίηση» του κυρίου Κουκά δεν είναι λεκτικό παιχνίδι. Είναι πολιτικό γεγονός, ορατό, καταγεγραμμένο και πλέον συζητημένο σε όλο το νησί.
Υπάρχουν απουσίες που δεν χρειάζονται εξηγήσεις. Μιλούν από μόνες τους.
Και η απουσία του επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, κυρίου Κωνσταντίνου Κουκά, από το πιο κρίσιμο Δημοτικό Συμβούλιο των τελευταίων ετών, ήταν τόσο ηχηρή, που θα μπορούσε κανείς να την περιγράψει ως ξεκάθαρο σημάδι πολιτικής φυγομαχίας και ως το πραγματικό δείγμα «απομυκονοποίησης». Όχι αυτού του Πρωθυπουργού. Αυτού του ίδιου.
- Την ώρα που ολόκληρη η Μύκονος απαιτούσε ενότητα, φωνή και παρουσία.
- Την ώρα που ο Δήμος, οι φορείς και η κοινωνία έβαζαν πλάτη για να απαντηθεί η προσβλητική αναφορά του Πρωθυπουργού.
- Την ώρα που όλοι καταλάβαιναν ότι το νησί έδινε μάχη αξιοπρέπειας
- Την ώρα που η κοινωνία περίμενε από ΟΛΟΥΣ να σταθούν παρόντες…
Ο κύριος Κουκάς… δεν ήταν εκεί.
Και αυτή η απουσία δεν περνά απλώς απαρατήρητη.
Φωνάζει. Αποκαλύπτει. Εκθέτει.
Μία ώρα πριν, ο κ. Κουκάς είχε χρόνο και συμμετείχε κανονικά στη Δημοτική Επιτροπή.
Μία ώρα μετά, στο Δημοτικό Συμβούλιο που συγκλήθηκε ακριβώς για το μείζον ζήτημα της προσβολής προς τη Μύκονο, όχι και απουσίαζε.
Προφανώς, η μάχη για την υπεράσπιση της Μυκόνου δεν εντάσσεται στο πρόγραμμα του κυρίου. Ή, ακριβέστερα, ίσως εντάσσεται, αλλά με προϋπόθεση να μην υπάρχει πολιτικό κόστος. Η πολιτική ευθύνη αρέσκεται στις φωτογραφίες, όχι στις δύσκολες τοποθετήσεις.
Γιατί η παρουσία στις δύσκολες συνεδριάσεις απαιτεί ξεκάθαρη θέση.
Και η ξεκάθαρη θέση απαιτεί ευθύνη.
Και η ευθύνη απαιτεί το αυτονόητο: να είσαι εκεί.
Αυτή η απουσία δεν είναι απλή. Είναι αποκαλυπτική.
Σε μια στιγμή που το νησί βάλλεται από το ανώτατο επίπεδο πολιτικής εξουσίας, ο πρώην δήμαρχος και σημερινός υποψήφιος για την ηγεσία της Μυκόνου επέλεξε …..να αποσυρθεί.
– Αντί να υψώσει φωνή, ύψωσε σιωπή.
– Αντί να στηρίξει το νησί του, στήριξε την αποστασιοποίηση.
– Αντί να δώσει παράδειγμα ευθύνης, έδωσε παράδειγμα απουσίας.
Και αυτά δεν περνούν απαρατήρητα από τους Μυκονιάτες
Καίρια ερωτήματα που δεν μπορεί να αποφύγει ο κύριος Κουκάς
Κι έπειτα, υπάρχει και η λεπτομέρεια που γίνεται ουσία:
- Πώς γίνεται να συμμετέχεις λίγο πριν σε συνεδρίαση και να εξαφανίζεσαι ακριβώς όταν ξεκινά η κρίσιμη συζήτηση που αφορά την ύβρη κατά της Μυκόνου;
- Πώς γίνεται ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας να απουσιάζει ακριβώς τη στιγμή που χρειάζεται να αποδείξει γιατί διεκδικεί ξανά το τιμόνι-ηγεσία του νησιού;
Αυτά είναι ερωτήματα που δεν τα θέτουν πλέον μόνο Δημοτικοί Σύμβουλοι..
Τα θέτει η Μυκονιάτικη κοινωνία. Ερωτήματα που πλέον συζητά όλο το νησί.
Εκεί ακριβώς κρίνονται οι ηγεσίες. Όχι στα εύκολα. Στα δύσκολα.
Εκεί φαίνεται ο ηγέτης. Όχι στις γιορτές και στις φωτογραφίες
Αλλά όταν το νησί απαιτεί ξεκάθαρη στάση και προσωπικό κόστος.
Και στη συγκεκριμένη δοκιμασία, ο κ. Κουκάς απουσίαζε.
Η τοπική κοινωνία βλέπει. Και καταλαβαίνει.
- Βλέπει ποιοι στάθηκαν για το νησί.
- Βλέπει ποιοι μίλησαν όταν χρειάστηκε.
- Βλέπει ποιοι μπήκαν μπροστά στη σύγκρουση με τον Πρωθυπουργό.
- Βλέπει και ποιοι προτίμησαν να κρύψουν την πολιτική τους ευθραυστότητα πίσω από ένα «δεν μπόρεσα».
Η Μύκονος απαιτεί παρουσία. Απαιτεί ευθύνη. Απαιτεί καθαρή στάση.
Όταν το νησί προσβάλλεται, δεν λείπει κανείς. Κανείς που θέλει πραγματικά να το υπηρετεί.
Η ΑΠΩΝμυκονοποίηση του κυρίου Κουκά δεν είναι λεκτικό παιχνίδι. Είναι πολιτικό γεγονός, είναι το πολιτικό αποτύπωμα μιας επιλογής που έγινε στην κρισιμότερη στιγμή.
Και στις κρίσιμες στιγμές, οι πολίτες θυμούνται ποιοι έλειψαν.
Όπως θυμούνται και καταγράφουν ποιοι ήταν εκεί.
